موزیک یک شکل هنری و فعالیت فرهنگی است که رسانه آن صدا به موقع سازمان یافته است. تعاریف کلی موسیقی شامل عناصر متداول مانند قلم (که حاوی ملودی و هماهنگی است ) ، ریتم (و مفاهیم مرتبط با آن سرعت ، متر و بیان ) ، دینامیک (بلندی و نرمی) و خصوصیات صوتی Timbre و بافت (که هستند گاهی اوقات "رنگ" صدای موسیقی نامیده می شود). مختلف سبک و یا انواعممکن است موسیقی بر بعضی از این عناصر تأکید کند ، تأکید کند و یا از آن چشم پوشی کند. موسیقی با طیف گسترده ای از سازها و تکنیک های آواز اعم از آواز خواندن تا رپینگ اجرا می شود . فقط قطعات سازنده ای وجود دارد ، فقط قطعات آوازی (مانند آهنگ بدون همراهی ساز ) و قطعاتی که آواز و سازها را با هم ترکیب می کنند. بر آمده کلمه از یونانی ??????? ( mousike ؛ "هنر Muses به "). واژه نامه اصطلاحات موسیقی را ببینید .